30 . هيچ‌كس در حق هم‌پيمان خود بدى نكند و همه بايد ستمديده را يارى كنند . 31 . براى امضاكنندگان اين منشور ، شهر يثرب حرم شمرده مىشود . 32 . همسايه هركس مانند خود اوست ، ازاين‌رو بد كردن به او روا نيست . 33 . هيچ زنى را نمىتوان جز با اجازه كسانش پناه داد . 34 . مرجع رسيدگى و داورى اختلافات اين پيمان ، خدا و رسول او خواهد بود . خداوند سلامتى مراعات‌كنندگان اين سند را تضمين خواهد كرد . 35 . به قريش و كسانى كه قريش را يارى كنند ، پناه داده نمىشود و بدانها كمكى نخواهد شد . 36 . تابعين اين منشور بر ضد كسانى كه به يثرب حمله كنند ، اقدام نموده ، در دفع آنان كمك مىكنند و اگر آنان را به صلح فراخوانند بپذيرند ، مگر با كسانى كه با دين به پيكار برخيزند . 37 . يهوديان بنىاوس و غلامانشان ، از همان حقوق برخوردارند كه در اين پيمان آمده است . 38 . با كسى كه بدين پيمان وفادار باشد ، به نيكويى رفتار خواهد شد . خدا با كسى است كه بدين پيمان وفادار بماند . 39 . اين پيمان از ستمكار و گناهكار پشتيبانى نمىكند . 40 . هر كس از يثرب خارج شود و يا در يثرب بماند ، در امان است ، مگر آنكه ستمكار يا گناهكار باشد . 41 . خدا و رسول او ، ياور كسانى خواهند بود كه اين پيمان را محترم بشمارند و آن را تضمين‌كنند . « 1 » تغيير قبله پيامبراكرم تا در مكه بودند ، نماز را به‌گونه‌اى مىگزاردند كه به‌جانب كعبه و بيت‌المقدس باشد . اين كار در مكه براى وى ممكن بود ، ولى از هنگامى كه ايشان به يثرب مهاجرت نمود ، مىبايست يا به‌سوى كعبه نماز مىخواند ، يا به‌سوى بيت‌المقدس ؛ چراكه يثرب دقيقاً در بين

--> ( 1 ) . بنگريد به : شهيدى ، تاريخ تحليلى اسلام ؛ ضيائى بيگدلى ، اسلام و حقوق بين‌الملل عمومى ، ص 199 ؛ سبحانى ، فروغ ابديت ، ج 1 ، ص 462 ؛ ابن‌هشام ، السيرة النبوية ، ج 2 ، ص 107 و 108 .